Het AV-bivak, 13-16 juli 1987

Wachtmeester de Bruin en zijn groep - Klik om te vergrotenHet AV-bivak was de eerste oefening voor de verse Charly batterij (AV staat voor algemene vorming). Het is het soort bivak waarbij je eigenlijk meer de infanterist speelt dan de artillerist, dus lopen, lopen, lopen… De ellende begon allemaal in de nacht van zondag op maandag, toen we om een uur of vier alarm kregen. We pakten onze plunjebaal en iedereen verzamelde zich bij het batterijgebouw van waar we met 4-tonners vertrokken richting Altenwalde. Op een bepaald moment werden we gedropt en mochten we met volle bepakking zo'n 5 kilometer marsen. Vervolgens kregen we wat velddienstlessen en werd er verder gemarst in kleine groepjes.De batterij was voor deze oefening onderverdeeld in twee pelotons, bestaande uit vier groepjes van ongeveer tien man. Commandant van ieder peloton waren de beide kornetten en de dienstplichtige wachtmeesters fungeerden als commandant van de groepjes. Ondertussen waren de gezichten al Met drijfpakketten een rivier over - Klik om te vergroten gecamoufleerd en kreeg iedere groep een MAG mitrailleur, een oefenmijn, een verbanddoos en een exercitie LAW granaatwerper mee te sjouwen. Na ongeveer 3 kilometer bereikten we een riviertje, welke we met drijfpakketten overstaken. Het water was misschien niet zo schoon, het zorgde in ieder geval voor een verfrissing. Dat was zeker nodig, want er wachtte ons een mars van 15 kilometer, zo werd beloofd. Dat het er ruim 20 werden doet er niet toe. Behoorlijk kapot bereikten de uiteengevallen groepen het eindpunt, waar we beloond werden met een gasalarm. Daarna was het de viertonners in en werden we twee kilometer van wat ons bivak moest gaan worden gedropt. In een ouwelullentempo bereikten we eindelijk ons (voorlopige) eindpunt. De pubtenten werden opgezet en de luit demonstreerde hoe we te velde konden koken. Zelf kregen we daar slechts tien minuten voor, zodat er heel wat rauw eten naar binnen werd gewerkt. Degene die hun wapens hadden laten "stelen”, 's zondags te laat op paraatheidsappél waren en die het naamlabeltje van hun pukkel tijdens het bivak waren verloren, konden namelijk nog even wat kilometers gaan marsen.

Tokkelbaan tijdens AV - Klik om te vergrotenDe volgende ochtend was het om zes uur reveille. Looppassend en met wapen, helm en bokkentuig om je blote bovenlichaam kon je je dan even gaan wassen bij de waterwagen. Daarna was het strekken, rekken en rennen o.I.v. de luit, waarna we weer konden gaan marsen. Weer kregen we wat lesjes (NBC, ZHKH) en weer marsen. We belandden bij een zgn. tokkelbaan, waar we allemaal even vanaf konden en marsten verder terug naar ons bivak. We hadden die dag er dus weer zo'n 15 kilometer opzitten, toen we een gebied moesten verkennen voor een overval op de foefwagen. Het veroverde eten werd naar het bivak verplaatst, alwaar het bewaakt werd tot de volgende dag (het was dus ontbijt). Na de overval gingen we weer lopen en om half drie 's nachts konden we eindelijk in onze slaapzak kruipen, ditmaal in een schuilbivak, dus zonder pubtentjes.

Peleton wachtmeester Pons - Klik om te vergrotenWederom om zes uur reveille; de derde dag kon beginnen. Evenals de vorige dag werd er weer wat gesport hetgeen niet zo enthousiast meer gebeurde. Hierna volgde een tactische verplaatsing, en wel lopend door het bos in colonne-met-één. We bereikten uiteindelijk het gebied waar we de vijand zouden treffen. Er werden schuttersputjes gegraven en een complete wachtpost te velde ingericht. Tussendoor klommen we nog even over een touwbaan, terwijl een groepje richting de vijand ging verkennen. Het weer werkte ineens niet meer mee, want in een regenbui van slechts vijf minuten was iedereen en alles zeiknat. Na wat gegeten te hebben viel de schemer in en werden we aangevallen door de "vijand”. Honderden losse flodders werden er doorheen gejaagd, voordat we onze ogen dicht konden doen. De hele nacht werd er wacht gelopen. Maar de vijand liet zich niet meer zien. De vierde en laatste dag. Om zes uur reveille, waarna we de putten konden dichtgooien. De luit hield nog een Tot je nek in de drek bij Cuxhaven - Klik om te vergrotenstoer "survivalverhaal"; het wadlopen stond voor de deur. Met viertonners reden we richting Cuxhaven. Wat volgde was een grote blubberbende. Tot aan de knieën in de bagger werden negen moeizame kilometers afgelegd. Terug op de vaste wal wachtte ons een vervelende verrassing; kanonnier Roy Timmermans was zijn FAL kwijt!!!! Alles werd binnenstebuiten gekeerd, maar de FAL kwam niet te voorschijn. Gelukkig vonden de kapitein en de opper het geweer terug en van blijdschap gaven ze spontaan een gasalarm. De sfeer was er toen toch wel een beetje uit. We kropen de viertonners in en eindelijk kon de terugreis naar Seedorf beginnen. Niet ver van de kazerne werden we weer gedropt, we moesten de camouflage die er bij het wadlopen weer was afgezweet weer aanbrengen en werden we aangezet om zingend naar de kazerne te marsen. Gezongen werd er natuurlijk nauwelijks. Al met al waren we dolblij dat we terug waren op de kazerne en konden we eindelijk genieten van een welverdiende douche.

Wisten jullie dat:

Wachtmeester Kreyveldt tijdens het wadlopen tot aan zijn middel in de modder wegzakte?

Er vier man voor nodig waren om hem te bevrijden?

Sommigen dat liever niet gedaan hadden?

Kornet Hendriksen na een preek om op je slaapzak te letten, deze zelf kwijt was?

Dat om half drie 's nachts geen pretje is?
 
Media: 
Klik om te openen Foto's: AV-bivak, 13-16 juli 1987
Klik om te downloaden Oefenschema 41 Afdva, 1987, 2e halfjaar
Klik om te downloaden Programma AV-Bivak 41 Afdva C-bt 1987 

Naar de homepage van 41 AfdVa C-bt 87-1/2Home